خداوندا زندگی چرخش عجیبی داره،من با کسی زندگی می کنم که همیشه همه را درک کرده و محرم رازشون بوده جز منی که در کنارش زندگی می کنم ،از طرفی من هم برای همه یک شخص قابل اعتماد  و فهمیده بودم که به راحتی همه باهام درد ودل می کردن ،ولی کسی که در کنارم زندگی می کرد بیشتر از همه ازمن دور بوده وسخت تر از همه حرف دلشو به من می زنه نمی دانم باید چه کنم،خدایا اگر قراره همیشه با هم اینقدر  فاصله داشته باشیم همون بهتره که از هم جدا شیم چون واقعا خسته شدم از این همه تنهایی.

چی شد که اینطوری شدی ،تو که بارت سبک شده بود تو که داشتی تو آسمونها پرواز می کردی چی شد که دوباره اسیر زمین شدی ،شاید گوشه بالت روی زمین اسیر بود شاید اگه با درد واذیتم بود باید بالتو آزاد میکردی ،نترس از دردی که داره،به پرواز فکر کن،به شوقش ،به یاد بیار که خودت آرزوشو کردی ،ببین خودتو که با رهایی داری تو آسمون پرواز می کنی،ببین که زمین به زیر پای توست،شانه هاتو راست کن اگه به درگاه خداوند قابل یه امتحان سنگین  بودی پس شادمان باش قامتت رو راست کن ،خداوند بیش از توان کسی ازش چیزی نمی خواد ،حتما قدرت واستقامت یه همچین تجربه ای رو داشتی،به رهایی فکر کن،رهایی از همه آنچه که هست،طعم پرواز را به خاطرت بسپار تا قدرت پیدا کنی.